Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΦΟΡΤΙΣΗ ΤΩΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ

Έχετε ακούσει ιστορίες για παχύσαρκους ανθρώπους που είναι χαρούμενοι, σωστά; Λοιπόν όσο ανακουφιστικές και αν ακούγονται, όταν το παιδί σας είναι παχύσαρκο, μπορεί να αποτελεί περισσότερο μύθο παρά πραγματικότητα για την καθημερινότητα του. Δεν υπάρχει κόστος μόνο για την υγεία ενός παιδιού που είναι παχύσαρκο, αλλά η παχυσαρκία έχει και άμεσο αντίκτυπο στον συναισθηματικό του κόσμο. 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΤΙΓΜΑ

Για τα υπέρβαρα παιδιά και τους γονείς τους, η ζωή με επιπλέον κιλά μπορεί να είναι στενάχωρη. Με τον τρόπο του το κοινωνικό στίγμα συνδέεται με το υπερβολικό βάρος και μπορεί να γίνει τόσο επιζήμιο για ένα παιδί όσο οι φυσικές ασθένειες και καταστάσεις που συνοδεύουν την παχυσαρκία. Σε μια κοινωνία που αποδίδει επιβραβεύσεις στο «λεπτό σώμα», μελέτες έχουν δείξει ότι παιδιά ηλικίας 6 ετών μπορεί να συσχετίσουν αρνητικά στερεότυπα σχετικά με το επιπλέον βάρος και να πιστεύουν ότι ένα βαρύ παιδί είναι λιγότερο συμπαθητικό από ένα αδύνατο. 

ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ

Είναι αλήθεια ότι μερικά υπέρβαρα παιδιά είναι πολύ δημοφιλή στους συμμαθητές τους, αισθάνονται καλά για τον εαυτό τους και έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση. Αλλά γενικά, εάν ένα παιδί είναι παχύσαρκο, είναι πιο πιθανό να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση σε σχέση με τους λεπτότερους συνομηλίκους του. Η χαμηλή αυτοεκτίμησή του μπορεί να μεταφραστεί σε αισθήματα ντροπής για το σώμα του και να οδηγήσει επίσης σε χαμηλότερες επιδόσεις στο σχολείο. Πιθανότατα δεν χρειάζεται μια λεπτομερή περιγραφή του πόσο δύσκολη μπορεί να είναι η καθημερινότητα των υπέρβαρων παιδιών. Τα νεαρά παιδιά ακούν από τους συμμαθητές τους και ίσως και από ενήλικες ότι το επιπλέον βάρος που έχουν είναι δική τους υπαιτιότητα. Τους βγάζουν διάφορα παρατσούκλια, υποβάλλονται σε διάφορα πειράγματα ακόμα και εκφοβισμό, το λεγόμενο bulling. Οι πρώην φίλοι τους μπορεί να τους αποφεύγουν ή μπορεί να δυσκολεύονται στη δημιουργία νέων φίλων ή ακόμη να επιλέγονται τελευταίοι σε διάφορα ομαδικά αθλήματα.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Με όλη αυτή την αναταραχή στη ζωή ενός παιδιού με υπερβολικό βάρος, μπορεί να νιώθει σαν να μην ανήκει πουθενά, σε καμία ομάδα. Μπορεί να βλέπει τον εαυτό του ως διαφορετικό και απομονωμένο από την κοινωνία. Θα αισθάνεται συχνά μόνος και είναι λιγότερο πιθανό από τους υπόλοιπους συνομηλίκους του να περιγράψει τον εαυτό του ως δημοφιλής ή cool. Και όταν όλο αυτό γίνει μέρος της ζωής του, μήνα με το μήνα και χρόνο με το χρόνο, μπορεί να γίνει ένας θλιμμένος και κλινικά καταθλιπτικός άνθρωπος και να κλειστεί στον εαυτό του.

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΦΑΓΗΤΟΥ

Κάποια υπέρβαρα παιδιά μπορεί να αναζητήσουν συναισθηματική ικανοποίηση μέσω του φαγητού, προσθέτοντας ακόμα περισσότερες θερμίδες στο πιάτο τους, την ίδια στιγμή που οι γονείς τους και οι παιδίατροι παροτρύνουν αυτά τα παιδιά να τρώνε λιγότερο. Προσθέτοντας σε αυτό όμως και άλλα συναισθηματικά σκαμπανευάσματα της ζωής τους όπως το άγχος της μετάβασης τους σε μια νέα κοινωνία, δυσκολίες στο σχολείο ή ένα διαζύγιο, είναι καταστάσεις που οδηγούν τα παιδιά σε συστηματική υπερκατανάλωση φαγητού.

ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Υπάρχουν και άλλες επιπτώσεις που σχετίζονται με την παχυσαρκία και συνεχίζουν και στην εφηβεία και πέραν αυτής. Οι υπέρβαροι έφηβοι και ενήλικες μπορεί να αντιμετωπίσουν διάφορες δυσκολίες εξαιτίας του βάρους τους οι οποίες βασίζονται σε προκαταλήψεις και στιγματισμό. Ορισμένες έρευνες δείχνουν ότι οι υπέρβαροι νεαροί ενήλικες μπορεί να έχουν μειωμένες πιθανότητες να αποκτήσουν μια καλή θέση εργασίας σε σχέση με τους αδύνατους συνομηλίκους τους και οι υπέρβαρες νεαρές γυναίκες έχουν λιγότερες πιθανότητες να βγουν ραντεβού σε σύγκριση με φίλες τους που έχουν μέσο βάρος.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό ένα υπέρβαρο παιδί να λάβει υποστήριξη και πλήρη αποδοχή από την οικογένειά του προκειμένου να αποκτήσει αυτοπεποίθηση.  Τα παιδιά που είναι υπέρβαρα αλλά είχαν αποδοχή από την οικογένειά τους συνήθως αντιμετωπίζουν το πρόβλημα βάρους τους ως έφηβοι ή νεαροί ενήλικές σε αντίθεση με τα υπέρβαρα παιδιά των οποίων οι οικογένεια δεν μπόρεσε να αποδεχθεί το σώμα τους. 

Επιμέλεια άρθρου: Φαίη Μαυραγάνη, Διαιτολόγος-Διατροφολόγος, Εθελόντρια

Εσείς τι σχόλια κάνετε για τη διατροφή και το σώμα του παιδιού σας;

«Φάε όλα σου τα λαχανικά αλλιώς δεν έχει γλυκό»

«Έχεις φάει πάρα πολύ! Φτάνει τώρα. Δεν βλέπεις πόσο στρουμπουλός είσαι;»

Ο τρόπος που μιλάμε στα μικρά παιδιά, 2-5 ετών, σχετικά με τη διατροφή και το σώμα τους, θέτει τις βάσεις για τη σχέση που θα αποκτήσουν με όλα αυτά στο μέλλον. Αν θέλουμε τα παιδιά μας να έχουν θετική στάση και ανοιχτό μυαλό, θα πρέπει να κάνουμε και θετικά σχόλια. Εάν κάνουμε αρνητικά σχόλια σχετικά με τη διατροφή, το σώμα ή το φαγητό, τα παιδιά μας θα αποκτήσουν μια αρνητική σχέση με όλα αυτά.

Θετικό σχόλιο: «Το μπρόκολο είναι πράσινο και μοιάζει με δέντρο. Μπορείς να ενώσεις τα κομμάτια του πορτοκαλιού σαν ένα παζλ»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Ξέρω το χρώμα πράσινο. Μου αρέσουν τα παζλ. Για να δούμε μπορώ να βάλω τα κομμάτια του πορτοκαλιού το ένα δίπλα στο άλλο».

Αρνητικό σχόλιο: «Τα γλυκά σου κάνουν κακό. Δεν πρέπει να τα τρως!»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Μου αρέσουν τα γλυκά. Έχουν ωραία γεύση. Είμαι κακός γιατί μου αρέσουν».

Θετικό σχόλιο: «Πόσο μεγάλωσες και έγινες δυνατός και όμορφος!»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Μου αρέσει το σώμα μου. Μπορώ να κάνω πολλά πράγματα, να πηδάω, να τρέχω!»

Αρνητικό σχόλιο: «Έχεις γίνει παχύνει με τόσα γλυκά που τρως και δεν μπορώ να σε σηκώσω! Έχεις γίνει χοντρούλης! Για δες την κοιλιτσα σου!»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Η μαμά πιστεύει ότι το σώμα μου έχει κάποιο πρόβλημα. Δεν είμαι και τόσο καλός».

Θετικό σχόλιο: «Κοιτά πως πως έχεις μεγαλώσει! Μπορείς μόνος σου να φας και να δοκιμάσεις καινούργια φαγητά!»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Τα πηγαίνω καλά με το φαγητό. Η μαμα και ο μπαμπάς είναι χαρούμενοι. Θα δοκιμάσω κι άλλο φαγητό που δεν έχω ξαναδοκιμάσει».

Αρνητικό σχόλιο: «Σταμάτα να τρως τόσο!»

Πως το εκλαμβάνει το παιδί: «Πεινάω κι άλλο. Αλλά η μαμά κι ο μπαμπάς δεν θέλουν να φάω. Ντρέπομαι που θέλω να φάω περισσότερο».

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από θετικές εμπειρίες, μέσα από την ενθάρρυνση και την αποδοχή. Όπως ακριβώς ενθαρρύνουμε το παιδί να μάθει να περπατά και να μιλά, με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να το ενθαρρύνουμε να μάθει να τρώει. Ακομη κι αν δυσκολεύεται με τα υγιεινά τρόφιμα ή του αρέσουν περισσότερο τα γλυκά είναι σημαντικό να βρούμε τα θετικά στη συμπεριφορά του και αυτά να ενισχύσουμε. Άλλωστε από εμάς εξαρτάται να του παρέχουμε τις κατάλληλες ευκαιρίες να μάθει να τρώει ισορροπημένα προσφέροντας θρεπτικό, νόστιμο φαγητό, χωρίς πίεση, σε προγραμματισμένα σνακ και γεύματα. Το πως θα εξελιχθει το σώμα του παιδιού μας πάλι δεν εξαρτάται από εμάς. Η δίκη μας δουλειά, ως γονείς είναι να του προσφέρουμε αυτό που θεωρούμε καλύτερο και ύστερα να αφήσουμε τη φύση να κάνει τη δουλειά της. Εάν έχουμε πρόβλημα με το σώμα του παιδιού μας, αυτό είναι μόνο δικό μας πρόβλημα και δεν θα πρέπει να το μεταφέρουμε στο παιδί. Τα αρνητικά σχόλια για το σώμα ενός παιδιού (πχ «έχεις παχύνει» ή «είσαι πολύ αδυνατός») εκλαμβάνονται από τον παιδί ως  μη αποδοχή του σώματός του και το αποτέλεσμα συνήθως είναι η εμφάνιση παχυσαρκίας και διατροφικών διαταραχών.

Αν ενας γονιός χρειάζεται υποστήριξη προκειμένου να αποδεχθεί το σώμα του παιδιού του, θα πρέπει να την αναζητήσει, ενώ παράλληλα θα πρέπει να αποφύγει να κάνει σχόλια για τον τρόπο που τρώει τον παιδί του και για τη σωματική του διάπλαση, να δείχνει στο παιδί την αγάπη του χωρίς όρους και να του επιτρέψει να μεγαλώσει με τον καλύτερο τρόπο που η φύση έχει προβλεψει για εκείνο.

0
Connecting
Please wait...
Send a message

Sorry, we aren't online at the moment. Leave a message.

Your name
* Email
* Describe your issue
Login now

Need more help? Save time by starting your support request online.

Your name
* Email
* Describe your issue
We're online!
Feedback

Help us help you better! Feel free to leave us any additional feedback.

How do you rate our support?
No Favorites Has Been Added!